موفقیت درازمدت درمانهای ایمپلنتولوژی نوین و جراحیهای پیشرفته پریودنتال، مستقیماً به کفایت حجم، کیفیت استخوان آلوئولار و ضخامت بیولوژیک بافت نرم کراتینیزه وابسته است. در مجموعه دنسیس، سبد کامل بایومتریالهای بازسازی هدایتشده استخوان (GBR) و بافت (GTR) شامل پیشرفتهترین انواع پودر استخوان آلوگرافت و زنوگرافت، انواع ممبران کلاژنی قابل جذب و غیرقابل جذب PTFE، انواع نخ بخیه جراحی با سوزنهای ریورس کاتینگ و موثرترین فرآوردههای انعقاد خون و هموستات از کمپانیهای تراز اول جهانی گردآوری شده است تا پایداری و بازسازی بینقص بافت را در هر سناریوی کلینیکی تضمین نماید.
دسترسی مستقیم و تفکیکشده به خطوط متریال بر اساس نیاز اتاق عمل و کلینیک
انواع پودرهای استئوکنداکتیو و استئواینداکتیو شامل زنوگرافتهای طبیعی گاوی، آلوگرافتهای غنی کورتیکال و کنسلوس (FDBA/DFDBA)، گرانولهای سنتتیک هیدروکسیآپاتیت (HA) و بتا تریکلسیم فسفات (β-TCP) و پاتیهای DBM برای آگمنتیشن ستیغ و سینوس لیفت.
سدهای بیولوژیک با نرخ نفوذپذیری کنترلشده؛ شامل ممبرانهای طبیعی کلاژنی قابل جذب استخراجشده از پریکارد و پوست، ممبرانهای نفوذناپذیر باکتریایی متراکم d-PTFE و ممبرانهای تقویتشده با اسکلت تیتانیوم (Titanium-Reinforced) برای بازسازیهای بزرگ عمودی ستیغ.
سبد تخصصی بخیههای دهانی با حداقل واکنش بافتی (Tissue Drag)؛ شامل نخهای غیرقابل جذب سیلک و نایلون، نخهای فوقالعاده نرم تفلونی PTFE (بدون چسبندگی باکتریال) و نخهای قابل جذب مصنوعی PGA و ویکریل در گیجهای دقیق ۳-۰ تا ۶-۰.
ابزارهای کلینیکی کنترل خونریزی در سالکوس و محل جراحی؛ شامل ژلها و محلولهای آلومینیوم کلراید ۲۵٪ مروابن و کبالت، اسفنجهای ژلاتینی کلاژنه، فرآوردههای سلولز اکسیدشده بازسازیشده و بنواکس ارتوپدی جهت دید کاملاً شفاف فیلد جراحی.
پروتکلهای پیشنهادی بر اساس اجماع گایدلاینهای بنیاد جهانی ITI و انجمن استئواینتگریشن اروپا (EAO):
| اندیکاسیون بالینی جراحی | بایومتریال پیوند استخوان پیشنهادی | نوع ممبران محافظ سدکننده | نوع نخ بخیه و تکنیک | زمان التیام نهایی |
|---|---|---|---|---|
| حفظ حفره دندان (Socket Preservation) | زنوگرافت آهسته جذب + آلوگرافت کنسلوس (نسبت ۱:۱) | ممبران کلاژنی قابل جذب یا d-PTFE بدون نیاز به فلپ | PTFE یا سیلک ۴-۰ (تکنیک مچ ۸ هشت کراس) | ۱۶ الی ۲۰ هفته |
| نقصهای جزئی حین کاشت (Dehiscence/Fenestration) | آلوگرافت FDBA در مجاورت فیکسچر + زنوگرافت در لایه بیرونی | ممبران کلاژنی پریکارد با فیکسیشن توسط پین جراحی | PGA یا نایلون ۵-۰ (ماترس عمودی و اینتراپتد) | ۱۲ الی ۱۶ هفته |
| سینوس لیفت باز (Lateral Window Sinus Lift) | زنوگرافت ۱۰۰٪ یا ترکیب ۷۰٪ زنوگرافت با ۳۰٪ آلوگرافت | کلاژن کونس برای محافظت اشنایدرین + ممبران روی پنجره | نایلون ۴-۰ یا PGA با کشش صفر در فلپ مخاطی | ۲۴ الی ۳۲ هفته |
| آگمنتیشن شدید عمودی و افقی (Severe Ridge Defect) | مخلوط مساوی استخوان اتوژن تراشخورده و زنوگرافت بواین | ممبران تیتانیومدار (Ti-Reinforced d-PTFE) یا مش تیتانیوم | PTFE ۵-۰ دوخت دو لایه همراه با ریلیز پریوستئال | ۳۲ الی ۳۶ هفته |
رسیدن به موفقیت قطعی در تمام جراحیهای پیوند استخوان و بافت، وابسته به رعایت همزمان ۴ فاکتور بیولوژیکی تعریفشده توسط پروفسور وانگ (Wang & Boyapati) است که بایومتریالهای دنسیس بالاترین پشتیبانی فیزیکی و بیومکانیکی را از آنها فراهم میسازند:
بستهشدن لبههای فلپ روی بافت بازسازیشده بدون کشش مکانیکی (Tension-free)، به کمک بخیههای مونوفیلامنت مطمئن، جهت ممانعت از دهیدسنس و عفونت اولیه گرافت.
تامین خونرسانی غنی از بستر استخوانی کورتیکال به کمک دکورتیکاسیون (Decortication) جهت انتقال سلولهای بنیادی مزانشیمی و فاکتورهای رشد به داربست استخوانی.
مقاومت فیزیکی گرافت استخوانی در برابر فشارهای مکانیکی بافت نرم و فلپ عضلانی توسط ممبرانهای پایدار، پینهای فیکسیشن و ذرات متراکم کورتیکال.
بیحرکتی مطلق لخته اولیه خون و ذرات پیوند؛ حتی کوچکترین میکروحرکت (میکروموشن) باعث تشکیل بافت فیبروز به جای استخوان لامبلار اسکلتی مستحکم خواهد شد.
جهت دستیابی به بالاترین میزان یکپارچگی استخوانی (استئواینتگریشن نوین)، میتوانید متریال بازسازی بافت را در کنار خطوط اصلی جراحی دنسیس بررسی و تهیه فرمایید:
آلوگرافتها (FDBA و DFDBA) منشأ انسانی داشته و علاوه بر خاصیت استئوکنداکتیو، پتانسیل القای استخوانسازی (استئواینداکتیو) به کمک فاکتورهای رشد بیولوژیک (BMPs) دارند و سریعتر به استخوان طبیعی تبدیل میشوند. در مقابل، زنوگرافتها (عمدتاً با منشأ معدنی گاوی) دارای تخلخل هیدروکسیآپاتیتی بسیار پایدار بوده و سرعت بازجذب بسیار پایینی دارند؛ به همین دلیل، زنوگرافتها انتخاب اول در حفظ طولانیمدت حجم استخوان در سینوس لیفت و دیواره باکال در ساکت پرزرویشن هستند.
ممبرانهای d-PTFE (پلیتترافلوئورواتیلن متراکم) دارای سایز حفرات زیر ۰.۲ میکرومتر هستند که مانع از عبور باکتریهای دهان میشوند. در مواردی که امکان بستهشدن کامل فلپ بافت نرم وجود ندارد (Open Healing در سوکت پرزرویشن)، یا در نقصهای عمودی بزرگ که نیاز به حفظ فضا با اسکلت تیتانیومی دارند، ممبران d-PTFE انتخاب طلایی است؛ در حالی که ممبرانهای کلاژنی در صورت اکسپوز شدن سریعاً توسط آنزیمهای بزاق هیدرولیز شده و عفونی میگردند.
نخهای بخیه مونوفیلامنت تفلونی (PTFE) و نایلون (Polyamide) کمترین میزان اصطکاک و جذب بیوفیلم باکتریال را دارند. ساختار تکرشتهای آنها فاقد اثر مویینگی (Wicking Effect) نخهای بافتهشده مثل سیلک است و برای جراحیهای پیوند استخوان و بافت لثه که بخیهها باید ۲ تا ۳ هفته در محیط دهان باقی بمانند، ایدهآلترین انتخاب محسوب میشوند.
ژلها و محلولهای موضعی آلومینیوم کلراید باید صرفاً برای مهار خونریزی مویرگی لثه و پیش از قرار دادن ذرات گرافت استخوان استفاده شوند و محل کاملاً با نرمال سالین شستشو گردد. در حفرههای عمیق استخوانی، بهتر است به جای مواد شیمیایی منقبضکننده عروق، از اسفنجهای کلاژنی استریل یا ژلاتین هموستاتیک که کاملاً توسط بافت جذب میشوند استفاده شود.
تمامی پودرهای استخوان، ممبرانهای بیولوژیک و نخهای بخیه در انبار مرکزی دنسیس تحت نظارت مستقیم مسئول فنی تجهیزات پزشکی و در اتاقهای با دمای کنترلشده (۱۵ تا ۲۵ درجه سانتیگراد) با رطوبت استاندارد نگهداری میشوند. ارسال سفارشها نیز با بستهبندی ضدضربه و عایق حرارتی انجام میپذیرد تا کیفیت زنجیره بیولوژیک کالا ۱۰۰٪ حفظ گردد.
محتوا و ماتریس تصمیمگیری بالینی این صفحه بر اساس استناد به گایدلاینها و اسناد علمی معتبر زیر تدوین گردیده است: